شهید کورش فامیلی

شهید کورش فامیلی بیستم آذر ماه سال ۱۳۴۳ در روستای وندرآباد از توابع شهرستان اسدآباد در استان همدان به دنیا آمد. پدرش قلی نام داشت. سال ۱۳۵۰ وارد دبستان شد و تحصیلات خود را آغاز کرد اما به دلیل مشکلات موجود موفق به ادامه تحصیل نشد و تنها تا سال اول مقطع راهنمایی درس خواند. پس از آن مشغول کار شد تا کمک خرج خود و خانواده‌اش باشد.

در سالهای انقلاب با وجود اینکه کودکی بیش نبود همراه دیگر جوانان و نوجوانان انقلابی شهرستان اسدآباد در راهپیمایی‌ها و تظاهرات‌های انقلابی شرکت کرد و در راه پیروزی قیام بزرگ ملت ایران گام برداشت. پس از پیروزی انقلاب به بسیج مستضعفین پیوست و مشغول خدمت به خانواده محرومان و مستضعفان جامعه شد.

سال ۱۳۶۵ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد که از وی به یادگار مانده است. در سال‌های دفاع مقدس به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و ملبس به لباس سبز پاسداری روانه جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. در عملیات های متعدد شرکت کرد و همراه با دیگر همرزمان خود حماسه ها آفرید.

سرانجام در بیست و نهم آبان ماه سال ۱۳۶۷ با سمت راننده در محور پاوه - کرمانشاه دچار سانحه رانندگی شد و به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست. آرامگاه وی در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

بسم الله الرحمن الرحيم

با درود به امام و امت و رزمندگان اسلام اينجانب كورش فاميلى به عنوان يك وظيفه شرعى احساس مسئوليت نمودم كه همواره در جبهه هاى نبرد با كفار حضور فعال داشته باشم و با توجه به مسئوليتى كه به اين حقير محول شده بود مرا بر آن داشت وصيت نامه اى كه هر مسلمان بايد آن را آماده داشته باشد بنويسم و همچنين بر اساس آيه شريفه (كل نفس ذائقه الموت) هر كسى بايد مزه مرگ را بچشد چه بهتر كه مرگ در راه خدا باشد.

بر اين اساس اگر شهادت نصيبم شد بدانيد كه خدا مرا طلبيده است و زياد خود را ناراحت نكنيد و شاكر مشيت الهى باشيد كه اوست مقتدر و دانا.

پدر عزيزم شما برايم پدرى دلسوز و راهنمايى راه گشا بوده ايد و هميشه مرا به نيكى و انجام فرايض دينى تشويق مى نموديد ولى من هرگز نتوانستم جبران آن همه زحمات شما را بنمايم. اميدوارم كه مرا ببخشيد كه سخت به طلب آمرزش شما از خداوند محتاجم و تقاضاى من از شما اين است كه فرزندم را به نحو احسن تربيت كنيد و راه سرخم را به او بياموزيد .

از مادر مهربانم مى خواهم كه زياد ناراحتى نكنيد، آن همه ملاطفت و مهربانى كه نسبت به من داشتيد ولى من نتوانستم حتى يكهزارم آنرا جبران كنم . از خداوند متعال مى خواهم كه اجر عظيم بشما عنايت فرمايد . از همسرم كه بسيار برايم زحمت كشيده و من نتوانستم جبران نمايم عذر مى خواهم و بدان كه در غياب من هر چه سختى و مشقت تحمل نماييد خداوند اجر شما را در آخرت خواهد داد.

و اما شما برادران و خواهران عزيزم از شما مى خواهم كه در انجام اعمال خير و فرايض دينى كوتاهى نكنيد و ادامه دهنده خط سرخ من باشيد.

در پايان از تمامى قوم و خويشان و امت حزب الله حلاليت مى طلبم و از شما مى خواهم كه هميشه پرچم اسلام را افراشته نگه داريد.

به عشق روى تو روزى كه از جهان بروم

زتربتم بدمد سرخ گل به جاى گياه.