نوید شاهد: آخرین روزهای حیات سید محمد سپری می شد، پزشک معالجش می گفت؛ حداکثر 15 تا 30 روز دیگر زنده می ماند و امیدی به درمانش نیست.

مرد هزار سنگر بود؛ چون در طول هشت سال دفاع مقدس با درایت هر چه تمام مسئولیت ترابری سپاه را بر عهده گرفت و تا پایان جنگ خود را وقف جبهه و جنگ نمود.

نوید شاهد: باب شهادت في سبيلالله بسته شده است؛ اما تنها براي من و تو و براي «سيد» و دوستانش همواره باب جهاد و شهادت فيسبيلا... باز است؛ آري، او را ميگويم، او كه در جهاد اصغر از جنگ ظاهراً پايان يافته عبور كرده و به دوران سخت و نفسگير «جهاد اكبر» رسيده بود؛ فرصتي بود تا خود را در اين جبهه نيز بيازمايد. ارتباط با خدا را قطع نكرده بود و همچنان در راه معبود گام برميداشت.

نوید شاهد: در شب ازدواج حضرت اميرالمؤمنين(ع) و فاطمه زهرا (س) كه طبق معمول سنوات قبل مجلس جشني در منزل آقا سيد برپا بود بنده سيد را به كناري كشيدم و ابتدا او را قسم دادم كه حتماً جواب مرا درست و حسابي بدهد و بعد سئوال كردم كه آيا تو در سفر اخير خود به مشهد مقدس از آقا طلب «رفتن» كردي؟ سيد اول زير بار نمي‌رفت و سعي مي‌كرد مخفي كند ولي بالاخره تائيد كرد و من خواب آن برادر عزيز جانباز را برايش تعريف كردم.

وقتي سيد محمد از انگلستان به تهران برگشت،به عيادتش رفتم. رو به من كرد و گفت: «شنيده ام مراسم ازدواج فرزندت نزديك است.اگر من شهيد شدم اين مراسم را به تاخير نينداز.» وقتي اين حرفش را شنيدم،بي اختياز بغض كردم.او هميشه از خود گذشته و مردمي بود.

سيد محمد در بيمارستان به شدت درد مي كشيد اما با اين حال هميشه مي گفت:«خدايا،نوكر دردتم».او به اطرافيان و دوستاني كه به ملاقاتش مي رفتند روحيه مي داد و به زندگي با اميد نگاه مي كرد.

با ايشان در مسجد الرسول(ص) نازي آباد آشنا شديم.او يكي از شركت كنندگان و فعالين ثابت در هيئت هاي نازي آباد بود.بعد از انقلاب اسلامي و تشكيل كميته نازي آباد،وي به عنوان يكي از مسئولين و بانيان كميته در آنجا فعاليت مي كرد. او بيش از يك سال در آنجا وظيفه مبارزه با مواد مخدر، مفاسد، هرج و مرج و... را داشت.

درجه و پست و مقام نتوانستند او را تغيير دهند. به جاي اينكه دنيا با او بازي كند، او با دنيا بازي مي كرد. شهادت براي سيد محمد اتفاق نبود،انتخاب بود.او مدت ها براي رسيدن به اين آرزو تلاش كرد و سرانجام به آن رسيد.

وقتي خبر ارتحال امام خميني (ره) را شنيدم، سياه پوشيدم و به پادگان رفتم. شهيد صنيع خاني با ديدن من، شروع به گريستن كرد و از من خواست تا به بهشت زهرا(س) بروم و كارهاي مقدماتي ساخت حرم امام (ره)را شروع كنيم

سيد محمد مقلد و مريد امام خميني (ره) بود. او جواني بود كه دوران انقلاب را شناخت و به همراه ياران و دوستانش در به ثمر نشاندن انقلاب ايفاي نقش نمود و در همان دوران يكبار دستگير و زنداني شد.