«ابراهیم باقری» می‌گوید: « معرفی و تبیین سیره شهدای خدمت می‌تواند الگوی ارزشمندی از مدیریت متعهد و خدمت صادقانه را به جامعه ارائه دهد. نسل جوان وقتی می‌بیند که مسئولان کشور با روحیه جهادی و با انگیزه خدمت به مردم فعالیت می‌کنند، این نگاه در آنان نیز تقویت می‌شود که خدمت به جامعه یک ارزش بزرگ است.»

محمدصالح شهیدگونه زندگی کرد و سرانجام به آرزویی رسید که شایسته روح بلندش بود؛ شهادت.

جانباز ۳۵ درصد «محمد پورمحمود» می‌گوید: پایان هر نبرد، آغاز تأملی دوباره در وعده‌های الهی است؛ وعده‌هایی که در کتاب مقدس بار‌ها تکرار شده‌اند: اگر نیت شما در راه خدا باشد، حمایت من شامل حالتان خواهد شد.

حجت‌الاسلام شیخ قاسمعلی دنکوب گفت: مظلومیت شهدای اسیر، تنها به زمان شهادتشان محدود نمی‌شود؛ بلکه در نحوه‌ی روایت پس از شهادت نیز ادامه دارد. بسیاری از آنان بدون صحنه‌ی نبرد یا مراسم تشییع شناخته‌شده، در سکوت و بی‌خبری به شهادت رسیدند و خانواده‌هایشان سال‌ها در انتظار ماندند. بی‌توجهی به این بخش از واقعیت، بی‌عدالتی در حق شهدا و تحریف حقیقت دفاع مقدس است؛ چراکه دفاع مقدس علاوه بر حماسه، سرشار از مظلومیت نیز بوده است.

مادر شهید «منصور گرگیج مهر» درمورد فرزندش می‌گوید: انگار فرشته‌ای از جانب یزدان بود؛ هدیه‌ای آسمانی که برای مدتی کوتاه به امانت به من سپرده شد، و اکنون صاحب اصلی‌اش او را بازپس گرفته است. سخنم با او، زمزمه‌ای از عمق جان است: «منصور جانم، شهادتت مبارک باد!»

امیر حسین در ماه محرم به دنیا آمده بود، برای همین نام او را امیر حسین گذاشتیم. او که امیرحسین نام گرفت، گویا از بدو تولد، سهمی از میراث کربلا را به دوش می‌کشید. در ماه سوگواری اهل بیت (ع) متولد شد و در همان ماه، با اقتدا به آموزه‌ی سرور شهیدان، لباس شهادت پوشید. تولدی که با نوای «یا حسین» آغاز شد، با صلابت عاشورایی پایان یافت.

پسرم گفت: نگران نباشید؛ من سوگند خورده‌ام این راه را تا آخر طی کنم. هیچ قدرتی، هیچ وسوسه‌ای، توان بازداشتنم را ندارد. ما شاگردان ولایت‌ایم و مطیع فرمان رهبر خویش؛ راهی که آغاز کرده‌ایم، با یقین و ایمان ادامه خواهد یافت، زیرا در دل ما چراغی است که از پرتو اطاعت می‌سوزد، نه از ترس طوفان.

آزاده و جانباز ۵۵ درصد «عبدالحمید سن سبلی» می‌گوید: مراسمات مذهبی به صورت پنهانی برگزار می‌شد، چون ممنوع بود و اگر عراقی‌ها متوجه می‌شدند شروع به شکنجه اسرا می‌کردند، و کسانی که نوحه خوانی می‌کردند، سیاسی محسوب می‌شدند و تحت شکنجه‌های سخت قرار می‌گرفتند.

«سیده زبیده حسینی میرزینلی» همسر جانباز ۷۰ درصد می‌گوید: پناه روح زخمی مردی هستم که روزگاری در میدان نبرد ایستاد و امروز در میدان صبر، قامت خم نکرده است.

علی سوسرائی جانباز ۵۰ درصد دفاع مقدس درباره شهید غریب در اسارت «علی اصغر بابائی زیروانی» چنین روایت می‌کند: آرزوی شهید بابایی یا زیارت کربلا یا شهادت بود، اما او به هر دو آرزوی خود یعنی هم شهادت و هم زیارت کربلا رسید و بعد از شهادت، پیکر پاکش در قبرستان الکرخ بغداد به شماره ۱۳۴ به خاک سپرده شد.