شهید «داریوش صحرایی»، بعد از پیروزی انقلاب در رشته ریاضی (مقطع کارشناسی) دانشگاه رازی پذیرفته شد. همزمان با تحصیل در دانشگاه چندین بار به سوی جبهه‌های نبرد شتافت و با متجاوزین مبارزه کرد.

شهید «رامین رضایی»، پس از گرفتن دیپلم برای ادامه تحصیل به کشور انگلستان عزیمت کرد و در رشته مهندسی صنایع مشغول به تحصیل شد. در آخرین سال تحصیل، ایشان برای دیدار خانواده به تهران آمده بود که 12 خرداد 1364 در شهر تهران، مورد هجوم ناجوانمردانه خلبان عراقی قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت نایل آمد.

بانوی شهید « فیروزه رضایی» با اطرافیان مهربان بود و به رعایت حقوق همسایگان بسیار تاکید می کرد. تا اینکه 23 دی 1365 در حالی که شهیده دست دو تن از فرزندانش را گرفته بود و به پناهگاه می رفتند توسط راکت هواپیما های رژیم بعثی به مقام رفیع شهادت نائل گشت و به وصال یار دست یافت.

شهید« علی اشرف حسن بیگیان»، می گوید: امیدوارم بعد از شهادتم مادرم را دلداری داده و نگذارید ناراحت شود. به او بگویید که همیشه این دعا را بر زبان جاری سازد «خدایا تنها این امید را داشتم فرزندم را در راهت بدهیم این هدیه ناقابل را از ما بپذیر.»

شهید غلامعلی خزایی در مناجات نامه خود آورده است: خدایا! تمامی مؤمنین و مؤمنات و این عاصی شرمنده را قرین دریای آمرزش رحمتت بفرما.

پاسدار شهید« حسین حسین آبادی» در بخشی از مناجات نامه خود آورده است:خدایا! به فریاد رهروان راهت گوش فرا ده و آنها را از چنگ این ظالمان خونخوار رهایی بخش. چرا که اینها به خاطر اسلام تو و انتخاب راه تو مورد ستم قرار گرفته اند و جز تو هیچکس را ندارند.

شهید«بهروز بلیان» در بخشی از مناجات نامه به یادگار مانده اش آورده است: خدایا! آرزوی مرا که همان نعمت شهادت می باشد برآورده ساز و این بنده ضعیف و گناهکار را ببخشای و جزء غلامان سرور شهیدان حسین ابن علی ( ع ) قرار دِه.

شهید «عباسعلی احمدی» در بخشی از مناجات نامه به یادگار مانده اش آورده است: پروردگارا ! برای مبارزه نفس و کامل کردن ایمان خود این راه را انتخاب کردم، پس تو خودت مرا ببخش و از گناهانم درگذر.

شهید«سالار شیروانی» در بخشی از دست نوشته به یادگار مانده اش آورده است: هيچ انقلاب و اصلاحاتي جز با فداكاري و جانفشاني به دست نمي آيد دست روي دست گذاشتن و منتظر حوادث بودن جز انحطاط روحي و نوميدي ثمر ديگري ندارد.

نوید شاهد کرمانشاه اسناد ماندگار شهید روحانی «بهروز احمد پور» در قالب نامه ای به خانواده که حامل " من در پادگان شلمچه هستم و حالم خوب است" را منتشر می کند.