صدای گلوله خواب از چشمان مصطفی ربود؛ همان شبی که برادرش محمد، در محاصره ضد انقلاب در دانشگاه تهران گرفتار آمده بود. این روایت، بخشی از خاطرات پرشور مصطفی اسدی، برادر «شهید محمد اسدی» است از روزهای پرالتهاب انقلاب.

از محلات جنوبی تهران تا خاکریزهای عملیات والفجر۴؛ روایتی از زندگی کوتاه و پربرکت رزمنده‌ای که عشق به شهادت، در چشمانش موج می‌زد.

محرم اجاقی، جوان روستایی هشترودی برای امرار معاش خانواده تلاش می‌کرد که سرانجام در سیزده آبان ۱۳۶۶، با اصابت گلوله در سردشت، نام خود را در دفتر زرین شهدا ثبت کرد.

شهید امان‌الله ابراهیمی، دانش‌آموز دوم راهنمایی که با استناد به فرمایش امام حسین(ع) می‌گفت: "مرگ را جز سعادت نمی‌بینم"، سرانجام در ۱۱ آبان ۱۳۶۱ و تنها ۴۵ روز پس از اعزام به جبهه، در عملیات محرم سومار به آرزوی دیرینه خود رسید.

او که پیش از انقلاب با لباس مبدل در تظاهرات‌ها حاضر می‌شد و اعلامیه‌های امام را پخش می‌کرد، سرانجام در سوم آبان ۱۳۵۹ در آبادان، در نبردی نابرابر با مزدوران بعثی، به فیض شهادت نائل آمد.

او که در شانزده‌سالگی، در اوج حکومت نظامی، بی‌باکانه در خیابان‌های تهران شعار می‌داد و در زندان قزل‌حصار، دیوارها را با اندیشه‌های انقلابی منقش می‌کرد، سرانجام در هفده‌سالگی، در کوی ذوالفقاری آبادان به آرزوی دیرینه‌اش رسید.

او که سال‌ها در سکوت کتابخانه دانشگاه به دانش‌آموزان خدمت می‌کرد، وقتی دشمن به میهن حمله کرد، قلم را به سلاح بدل کرد و در بیمارستان شایان تهران، با اصابت تیر به سر، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

در آن لحظه که ترکش به قلبش نشسته بود، به فکر کمک نبود. تقاضای قلم نکرد، بلکه با انگشت خونی‌اش بر روی تکه روزنامه، آخرین سلامش را به حبیبش نوشت: "السلام علیک یا اباعبدالله". اینک این سلام، روایتی شد برای تمامی عاشقان راه حسین(ع).

شهید «علی‌رضا افتخاری شاه‌آبادی» تحصیل را در دبیرستان اسلامی آغاز کرد، اما برای یاری خانواده و میهن، همزمان به کار مکانیکی پرداخت و راه مبارزه را در کنار درس و کار ادامه داد. سرانجام با پیوستن به بسیج کرج، پس از سه ماه حضور در جبهه، به آرزوی دیرینه‌اش رسید و در آسمان وطن بال گشود.تصاویری از این شهید در سالگرد شهادتش منتشر می‌شود.

شهید اسدالله آژیر، متولد ۱۳۰۷ در ارسباران، از نخستین روزهای انقلاب اسلامی همواره در صحنه‌های مبارزه با رژیم پهلوی و پس از پیروزی انقلاب در مقابله با منافقین و ضدانقلاب حضوری فعال داشت. او سرانجام در هفتمین ماه سال ۱۳۵۸، در اثر بمب‌گذاری در قطار خرمشهر-اهواز، به فیض شهادت نائل آمد.